"‘deli olacağım, yahut öleceğim dersem yalan söylemiş olurum. insan tahammül edemeyeceğini zannettiği şeylere pek çabuk alışıyor ve katlanıyor. ben de yaşayacağım… ama nasıl yaşayacağım!…bundan sonraki hayatım nasıl dayanılmaz bir işkence olacak!… ama ben dayanacağım… şimdiye kadar olduğu gibi..’"
Schopenhauer’in kirpilerini biliyor musunuz? Hani soğuk bir kış günü ısınmak için bir araya toplanan fakat kısa bir süre sonra okları ile birbirlerini yaraladıklarını görüp ayrılmak zorunda kalan. Isınma ihtiyaçları nedeniyle tekrardan bir araya gelmeye zorlanıyorlar fakat okları ile canları yanan kirpiler yine yan yana duramıyor, ayrılmak zorunda kalıyorlar. Ta ki dondurucu soğuktan dirençleri kırılana kadar.. Bu ayrılıp birleşme dansları, birbirlerine zarar vermeden yaklaşabilecekleri mesafeyi bulana kadar devam ediyor. Bize mi benziyorlar ne? Bana mı benziyorlar ne? Sevgi ve yakınlık için sokulan, sonunda canı yanan..tekrar mahremiyetini arayan..sonra soğuk gecelerde tek başına yine üşüyen..tekrar yakınlaşmak isteyen ve tekrar canı yanan… Kirpiler sonunda birbirlerine zarar vermeyecek kadar uzak, üşümeyecek kadar da yakın olmayı keşfediyorlar. Müthiş bir keşif bu. İnsanlık olarak, 10 saniyede en küçük hücrelerimize kadar giren MR makinelerini, zifiri karanlıkta kayıt yapan kameraları, kablosuz ağları, Iphone’ları ve 5 kilosu sadece 100TL olan balları keşfettik ama hala en büyük keşiften uzağız bence. Bir yanımız gerçekten çok teknolojik hatta süpersonik..fakat ilişkiler konusunda bir okadar ilkel. Ruh eşimizi bulabilmek için açılan siteler, evlilik programları, lokasyonumuzu bildiren telefonlar, türlü check-in’lere, heryerde etiketlenmeye rağmen kabul edelim, ilerleyemedik. Hatta tüm bunlar işleri daha da kötü bir hale getiriyor gibi. Kirpilerin tüm bu komik icatlarımıza güldüklerini hissedebiliyorum. Sanki uzaktan bize bakıp, “ne yapıyor bunlar?” falan diyorlar…Kabul edelim ilerleyemedik. Geri kaldık. Hala en büyük icadı bulamadık ama kibrimiz, ilmimizi geçti maşallah.
Rabbim çok yorgunum. Bana bütün haberlerin yerini tutacak bir haber gönder. Üzerime bir iyilik ve güzellik kondur. Avunmalığım olsun, hic ummadığım sevinç nasip et. Lâtifsin, lütfen.